شمارهٔ ۱۲۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: رتازهشد۷ بیت

گل شکفت و شوق آن گل چهره از سر تازه شدوای جان من! که بر دل داغ دیگر تازه شد

گرد آن رخسار گل گون خط زنگاری دمیدهمچو اطراف چمن، کز سبزه تر تازه شد

آمد از کویت نسیمی، غنچه دلها شکفتگلشن جان زان نسیم روح پرور تازه شد

تا گذشتی همچو آب خضر بر طرف چمنهر خس و خاشاک چون سرو و صنوبر تازه شد

توسنت بار دگر پا بر رخ زردم نهاددولت من بین! که بازم سکه زر تازه شد

زخمهای تیر مژگان سر بسر آورده بودچون نمک پاشیدی از لبها، سراسر تازه شد

تازه شد جان هلالی، تا بخون عاشقانرسم خونریزی از آن شوخ ستمگر تازه شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شوق گل‌ها و تأثیر آن بر دل عاشق اشاره دارد. گلی که می‌شکفد، سر زندگی و تازگی را به دل عاشق می‌آورد و او را از غم‌ها و داغ‌ها نجات می‌دهد. نسیم خوشایند از کوی معشوق می‌وزد و دل‌ها را شاداب می‌کند، در حالی که زیبایی‌های طبیعت نیز به تازگی و طراوت افزوده می‌شود. شاعر با اشاره به سرگذشت خود و عشقش، از زخم‌های عاطفی‌اش سخن می‌گوید که به واسطهٔ عشق و زیبایی‌های معشوق، بهبود می‌یابند و جانش را تازه می‌کنند. در نهایت، اشعار به نقاطی از رنج و شادی در عشق اشاره کرده و نشان می‌دهد که در عشق، حتی درد و زخم‌ها نیز می‌توانند به تازگی و زیبایی تبدیل شوند.