گنج

شمارهٔ ۶۰

هرزه دراست در رهش، سینه چاک چاک ماگوشزد اثر نشد، نالهٔ دردناک ما
سرمهٔ چشم مور شد، سوده استخوان منکم نگهانه تا بهکی می گذری ز خاک ما؟