شمارهٔ ۳۱۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اری۳ بیت

سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردیبه ما دیدی چه ها می گفتی و آخر چه ها کردی؟

هلاکت الفتت گردم، که از جادو نگاهیهادل شوریده را از من، مرا از دل جدا کردی

حزین آتش زدی پروانه سان، محفل نشینان راسر افسانهٔ جانسوز را هر جا که وا کردی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، گوینده به خیانت و بی‌وفایی معشوق اشاره می‌کند. او از قول‌هایی که معشوق به محبت و وفا داده، سخن می‌گوید اما در عمل خلاف آن عمل کرده است. گوینده از تأثیر نگاهی جادویی معشوق بر دلش صحبت کرده و ابراز می‌کند که این نگاه او را از خود بی‌خود کرده و از دلش دور کرده است. همچنین، او به درد و عذابی که این عشق برایش به ارمغان آورده، اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند پروانه‌ای در آتش در میان جمع نشسته است و هر جا معشوق را می‌بیند، پیله بر جانش می‌زند.