گنج

شمارهٔ ۲۰

یاسمین بنده شود چاک گریبان تو رابرگ گل جزیه دهد، شقّهٔ دامان تو را
زاهد، این خرقه به دوشم خنکیهای تو دادکرد پشمیهٔ من، فکر زمستان تو را