شمارهٔ ۱۷

قافیه: نگتورا۳ بیت

خوش آنکه غازه گر آیم رخ فرنگ تو رازخون دیده فروزم، چراغ رنگ تو را

دلیل مقصد آوارگان عشق منمنشان بوسه گذارم، دهان تنگ تو را

شکستت ای چمن آرای آرزو مرسادکه مومیایی دل کرده اند، سنگ تو را