شمارهٔ ۱۲۷ قافیه: فادارد۲ بیت ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بنددچمن پیرا، ره گلزار را فصل خزان بندد سخن بیگانه باشد، بزم الفت آشنایان رابه هم چسبید چون لب، راه گفتار زبان بندد