شمارهٔ ۱۱۱

قافیه: ونگریختهست۳ بیت

هر سو که بود میل تو، جای تو همان استهر چیز هوای تو، خدای تو همان است

از بیعگه هر دو جهان، آنچه پسندیدر آخر بازار، بهای تو همان است

زان عقده که در وی شکند ناخن تدبیردر هم نشوی، عقده گشای تو همان است