شمارهٔ ۱۰۶

قافیه: اراست۲ بیت

آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشتکز صبح بناگوش تو چشمم خبری داشت

آن هم شده چون داغ دل لاله به ما خشکاین کاسهٔ ما بود که خون جگری داشت