شمارهٔ ۹۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ندانمیدهدمارا۷ بیت

به گلشن غنچه، یاد از نوشخندان می دهد ما رانشانی سرو، از بالا بلندان می دهد ما را

نکرد آن غنچه لب در مستیم هر چند کوتاهیخیال نرگسش، مستی دو چندان می دهد ما را

کنم قالب تهی، چون نقش پا بینم به راه اوخبر از حال زار مستمندان می دهد ما را

اسیر پیچ و تاب موج اشک آلوده مژگانمفریب سنبل گیسو بلندان می دهد ما را

زبانش آشنا هرگز نشد با حرف بی مغزیقلم، پیغامی از مشکل پسندان می دهد ما را

به دشت از جلوه های لاله، داغم تازه می گرددکه یاد از سینه های دردمندان می دهد ما را

حزین ، نظارهٔ گل نوبهاران در گلستان هاتسلی با خیال ارجمندان می دهد ما را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت گل‌ها و طبیعت اشاره می‌کند و به یادآوری حس‌های عاشقانه و دردی که از عشق و جدایی ناشی می‌شود، می‌پردازد. شاعر از غنچه‌ها و گل‌ها به عنوان نمادی برای عشق و احساسات استفاده کرده و توصیف می‌کند که چگونه زیبایی‌های طبیعت می‌تواند یادآور عشق‌های فراموش‌نشدنی باشد. او همچنین به زخم‌های دل عاشقان و حال زار مستمندان اشاره کرده و حسرت و longing را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شعر به آرامش و تسلی خاطری که از یادآوری زیبایی‌های بالنده و دوران عشق می‌آید، می‌انجامد.