شمارهٔ ۸۸۰

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: ریداشتی۱۶ بیت

چون خود اگر عشوه گری داشتیاز دل زارم، خبری داشتی

پا به سر من ننهادی به نازگر ز من افتاده تری داشتی

مفت نرفتی زکفم زلف توگر شب بختم سحری داشتی

عمر به هجرت گذراندم، تمامکاش به خاکم گذری داشتی

زخمی مژگان تو می شد، چو ماگر دل زاهد، جگری داشتی

به شدی از لعل مسیحای تودردم اگر چاره گری داشتی

حنظل حرمان نشدی قسمتمنخل وفاگر ثمری داشتی

قدر دل ما نشدی کم ز خاکرحم به دل گر قدری داشتی

دیده نمی بود اگر باد دستهر رگ مژگان، گهری داشتی

خوار نگشتی رگ ریحان، اگرغالیه از خاک دری داشتی

داد دلم دادی، اگر یار همدلبر بیدادگری داشتی

کار، شدی بر دل دیوانه، تنگسینه اگر بام و دری داشتی

فصل چمن، غنچه نمی بود دلدر کف اگر مشت زری داشتی

سینه شدی جون جرس افغانکدهمرگ دل ار نوحه گری داشتی

ای دل افسرده، چه شد شورشتآه قیامت اثری داشتی

مطلب پروانه، روا شد حزینکاش تو هم بال و پری داشتی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات و دردهای خود اشاره می‌کند و از معشوقه‌اش می‌خواهد که اگر عشق و محبت را در دل داشت، به او توجه کند. او به فقدان عشق و غم ناشی از جدایی تاکید می‌کند و آرزو می‌کند که ای کاش محبوبش به یاد او بود و به دل زار او رحم می‌کرد. شاعر به زیبایی و تاثیرگذاری نگاه معشوقه اشاره دارد و از او می‌خواهد که اگر به او عشق می‌ورزید، زندگی‌اش متفاوت می‌شد. در نهایت، شاعر از سرنوشت و قسمت خود شکایت کرده و آرزوی پرواز و آزادی دارد.