شمارهٔ ۸۲۵
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ادهکنی۷ بیت
لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنیخاطر از خانقه و میکده آزاده کنی
هر سر خار بیابان شجر طور بوددیده گر آینه حسن خداداده کنی
در خرابات به یک ساغر می نستانندتکیه تا چند به این خرقه و سجاده کنی؟
چون صراحی همه مقبول مغان می گرددسجده ای چند که در پای خم باده کنی
ای که خنگ فلکت زیر رکاب شرف استچه شود گر نظری جانب افتاده کنی؟
تو به این حوصله، با عشق ستیزی هیهاتدل مگر درخور خیل غمش آماده کنی
چه کم از قدر تو ای خسرو خوبان گرددگر نگاهی به حزین دل و دین داده کنی؟