شمارهٔ ۸۰۲
روضه خلد خدایا به نکوکاران دهدولت وصل، جزای دل مشتاقان ده
تو که از مهر طبیب دل رنجورانیدرد مهجوری ما را به کرم درمان ده
به عصای خرد این راه نشاید طی کردگردن شیشه به دست من سرگردان ده
بنشین شب همه شب، گوش بر افسانهٔ منیا حدیث دل مشتاقان مرا پایان ده
نرگس مست تو را میکده خالی نشودساقی اندیشه مکن، جرعه به میخواران ده
بوی زلفش سر تاراج گلستان داردای صبا، مژده به سرو و سمن و ریحان ده
این جواب غزل قاسم انوار که گفتمی به مستان بده و توبه به هشیاران ده