شمارهٔ ۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: سما۵ بیت

گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ماچون شمع، به لب سوخته آید نفس ما

با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیمگلبانگ خموشی ست فغان جرس ما

کوتاه صفیرم، قفسم را بگذاریدجایی که رسد ناله به فریادرس ما

در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبلهر دل که خروشد به خراش نفس ما

افتاده حزین از سر آن زلف رساتردر جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و احساساتی می‌پردازد که شاعر، به نوعی، در قفس خود گرفتار است. او با اشاره به صدای ناشنیده‌ای که از قفس می‌آید، تشبیهی به شمع و آتش او ارائه می‌دهد و بیان می‌کند که در میان لاله‌ها و زیبایی‌های طبیعت، صدای حزن‌آلودی دارد. شاعر از قفسش می‌خواهد که او را رها کنند تا ناله و فریادش به گوش برسد. همچنین، او به درد و رنجی که در دلش احساس می‌کند، اشاره می‌کند و زلف معشوق را به عنوان نمادی از زیبایی و در عین حال اندوه یاد می‌کند. به‌طور کلی، شعر به احساس تنهایی، حسرت و آرزوی آزادی از قید و بندهای زندگی اشاره دارد.