شمارهٔ ۷۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ایانرا۱۳ بیت

ستم، از ملک دل بیرون کند فرمانروایان راستمگر دشمن بیگانه سازد، آشنایان را

نماید دور بر کاهل قدم، نزدیکی منزلره خوابیده ای در پیش باشد، خفته پایان را

نمی گردد به مردم قدر مرد و مردمی روشنبه نامردان بیفتد کار اگر، مرد آزمایان را

کلید از چاره سازی، بستگی هرگز نمی بیندنمی افتد گره در کار خود، مشکل گشایان را

به پای نخل حرص خود، چو منعم ارّه نگذاردچو سوهان می زند، از چین پیشانی گدایان را

زیان، دنیا طلب از پهلوی پویندگی بیندکه رفتن دور می سازد، ره رو بر قفایان را

حسودان را سکوت ما، دهان یاوه گو بنددز خاموشی توان زد بخیه، این زخم نمایان را

نوای مختلف، چندانکه از تار جهات آیدبلند آوازه سازد، پردهٔ وحدت سرایان را

اگر حرفی از آن زلف مسلسل در میان آیدشب افسانه ام، هرگز نخواهد دید پایان را

به شرع زهد، حقّ خدمت شایسته ای دارمکه رهن باده کردم خرقه های پارسایان را

اگر می داشتم چون خار در سرپنجه، گیرایینمی دادم ز کف، دامان این گلگون قبایان را

ندارد لذّت شوربدگی در پی پشیمانیجنون دندان نیفشارد به لب، زنجیر خایان را

حزین ، از لطف عشق سر فراز امّید آن دارمکه دور از آستان خود، نسازد جبهه سایان را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی ستم و ظلم و پیامدهای آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ستمگران با ظلم خود آشنایان را دشمن می‌کنند و افرادی که تنبلی می‌کنند، از نزدیک شدن به منزلت باز می‌مانند. همچنین اشاره می‌شود که ارزش انسان‌ها در جامعه توسط مردان آزمایش‌شده شناخته نمی‌شود و افرادی که مشکل‌گشایند، نمی‌توانند مشکل را حل کنند. شاعر نشان می‌دهد که حرص و طمع می‌تواند بر سر نوامیس و زندگی دیگران تأثیر منفی بگذارد و حسادت تنها به سکوت ما محدود می‌شود. در پایان، شاعر امید دارد که عشق و محبت هرگز فراموش نشود و او را از درگاه محبوبش دور نکند. در کل، شعر به وجدان، عشق و تبعات منفی ستم و حرص اشاره دارد.