شمارهٔ ۷۴۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ادراستین۷ بیت

کوتاه ماند دست تمنّا در آستینداریم گریه بی تو چو مینا در آستین

تا صبح حشر پرده نشین است همچناناز شرم ساعدت، ید بیضا در آستین

ثابت نمی شود به تو خون شهید عشقخنجر به دست داری و حاشا در آستین

منّت خدای را که درین خشک سال دهردارد کفم ز آبله، دریا در آستین

روشن چراغ مسجد و میخانه از من استدر دست سبحه دارم و مینا در آستین

تا داده اند خرقهٔ تقوا ز مشربمبوده ست شیشه در بغلم یا در آستین

دارند عالمی چو حزین نیازمنددر راه تیغ ناز تو جانها در آستین

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی عمیق و متضاد را نسبت به معشوق خود ابراز می‌کند. او از دل‌تنگی و اشتیاقش می‌گوید، و در عین حال به تأثیراتی که عشق بر زندگی‌اش گذاشته اشاره می‌کند. به‌ویژه، از درد جدایی، حرمت‌ها، و دین‌داری سخن می‌گوید. همچنین احساس ناتوانی و نیازمندی به معشوق و طوری دیگر از عشق را به تصویر می‌کشد. شاعر به طور نمادین از دست داشتن در دو عالم مختلف، یعنی عالم معنوی و دنیوی، صحبت می‌کند و در نهایت به عشق و نیاز به معشوق تأکید می‌کند.