شمارهٔ ۷۰۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ردارم۵ بیت

چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارمبه جایی می رسم اکنون که سامان سفر دارم

خرد در عاشقی بر من عبث افسانه می خوانددرین مکتب کتاب هفت ملت را ز بر دارم

یتیمان محبت را وفایی دایه نگذاردکه با هر قطره اشک گرم خود لخت جگر دارم

عجب نبود اگر زرّین چو خورشید است مژگانمخیال آتشین رخساره ای شمع نظر دارم

کهن ویرانهٔ عالم، حزین از من خطر داردکه طوفانی نهان در آستین از چشم تر دارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و دردی که با خود حمل می‌کند سخن می‌گوید. او به وضوح بیان می‌کند که در سفر عشق، با چالش‌ها و مشکلات زیادی روبرو است، اما همچنان به دنبال رسیدن به مقصد نهایی خود است. عشق برای او فراگیر و زندگیش را پر کرده، حتی اگر عقلش به او بگوید که این عشق عبث است. شاعر از رنج و درد یتیمان عشق یاد می‌کند و به عمق احساسات خود نسبت به معشوق اشاره دارد. او زیبایی و جذابیت چشمانش را با خورشید و آتشین بودن چهره‌اش تشبیه می‌کند و در نهایت، خطراتی را از ویرانی‌های عالم که ناشی از احساسات نهان اوست، بیان می‌کند.