شمارهٔ ۶۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انیرا۵ بیت

سخن از من کشیدی، شعله ورکردی جهانی راچرا انگشت بر لب می زنی آتش بیانی را؟

کمی نبود خراش سینه ام را ای هلال ابروبه داغ دل چه ناخن می زنی آزرده جانی را؟

مبادا پرده از دل، آه خون آغشته بر داردبه روی کار مفکن بخیهٔ زخم نهانی را

ز داغ لاله پیکر در غبار خاطر تنگمچمن پیرای عشقت ریخت، طرح گلستانی را

عجب نبود حزین ، از عشق اگر عمر ابد یابمکه پیوند رگ جان کرده ام، نازک میانی را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق و دردناک خود را نسبت به عشق و دلبستگی بیان می‌کند. او از شعله‌ور شدن عشق و تأثیر آن بر جهان اطرافش صحبت می‌کند و به درد و رنجی که در سینه‌اش حس می‌کند اشاره می‌کند. با اشاره به ابروان هلالی و آسیب‌های عاطفی، نشان می‌دهد که این عشق چقدر برایش دردناک است. شاعر نگران است که احساساتش را از دست دهد و نمی‌خواهد زخم‌های قلبش نمایان شود. او به یادگار عشق خود و عواقب تلخ آن اشاره کرده و اعتراف می‌کند که اگرچه از عشق آسیب می‌بیند، باز هم رابطه‌اش با معشوق برایش ارزشمند است.