شمارهٔ ۶۴۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارم۶ بیت

ترسم که پریشان شود از ناله غبارمدر کوی تو خاموشی از آن است شعارم

این مژده ز من بال فشانان چمن راکنج قفس امسال گذشته ست بهارم

نارس نگهی دیدم و آشفته ترم ساختساقی می کم داد و فزون گشت خمارم

پیداست که خواهی به سر تربتم آمدچون دل نتپد بی سببی سنگ مزارم

ای صبح بیا هم نفسم باش زمانیشاید به صفا با تو دمی چند برآرم

محویم حزین از دل چون آینه خویشافتاده به دیدار پرستی سر و کارم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ترس خود می‌گوید که مبادا ناله‌اش باعث پریشانی دل محبوبش شود. او بیان می‌کند که سکوت در کوی محبوب، شعار اوست و از خوشحالی بهار در دلش خبر می‌دهد. شاعر در حالتی نارس و آشفته به سر می‌برد و می‌گوید که ساقی به او می‌خمار می‌دهد اما او همچنان تشنه‌تر می‌شود. او از آمدن محبوبش به سر مزارش خبر می‌دهد و ابراز می‌کند که دلش بدون دلیل نمی‌زند. در نهایت، شاعر از صبح می‌خواهد که همدمش باشد تا لحظه‌ای با او به صفا بگذراند. او از حالتی حزین سخن می‌گوید و به دیدار پرستی خود اشاره می‌کند.