شمارهٔ ۵۹۷

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ستیعشق۵ بیت

همه فیض است می پرستی عشقبی خمار است ذوق مستی عشق

ما کجا دامن وصال کجا؟دست ما و دراز دستی عشق

عاکفان صوامع قدسیمطاعت ما، صنم پرستی عشق

صوفی آسا به رقص می آردتوبه را، های و هوی مستی عشق

شرری پیش آفتاب، حزینهستی ماست پیش هستی عشق

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و حالتی مستی‌آور آن است. شاعر به بیان جلوه‌های مختلف عشق می‌پردازد و می‌گوید که عشق همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و حتی عبادت و طاعت نیز در مقابل عشق رنگ می‌بازد. او احساس می‌کند که ما از وصال و وصال‌جویی فاصله داریم و تنها عشق است که می‌تواند ما را بیدار و شاداب کند. عشق در اینجا به مثابه رقص و شور و شعف است و حتی توبه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نهایت، عشق به عنوان حیات و هستی برتر از وجود انسان معرفی می‌شود.