شمارهٔ ۵۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ابشرا۵ بیت

کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش راگذارد نعل بر آتش، سمندِ پرشتابش را

دلی در دستِ بی‌پروا نگارِ غافلی دارمکه در آتش ز خاطر می‌برد مستی، کبابش را

گران‌جان‌تر ز شبنم نیست، جسم ناتوان مناگر می‌بود با من روی گرمی آفتابش را

به خاک راهش از نقشِ قدم افتاده‌تر بودمچنان برداشت از خاکم که بوسیدم رکابش را

حزین جان داد و نشنید آیتی از لعل خاموشتنپرسیدی چرا دیر آشنا ! حال خرابش را؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و یاد معشوق می‌گوید. او در شب به یاد معشوقش ناراحت است و دلش رنج می‌کشد. شاعر به تصویر کشیدن حسرت و اشتیاقش پرداخته و اشاره به آتش عشق دارد که دلش را سوزانده است. او می‌گوید که در غیاب معشوق، وجودش همچون قطره‌ی شبنم ناتوان است و اگر معشوق کنار او بود، زندگی‌اش گرم و پرنشاط بود. شاعر احساس می‌کند که احترام و عشقش به معشوقش به قدری عمیق است که حتی از خاک زمین هم افتاده‌تر است. در آخر، اشاره می‌کند که معشوقش از حال خراب او بی‌خبر مانده است.