شمارهٔ ۵۷۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: خویش۷ بیت

بود یارم غم دیرینهء خویشپریزادم دل بی کینهٔ خویش

عنانم درکف طفلی ست خود رایندانم شنبه و آدینهٔ خویش

بود عمری که می سازد چو شیرانتن آزاده با پشمینهء خویش

به امّیدگشاد تیر نازیهدف دارم به حسرت سینهٔ خویش

نیاراید بساطم را متاعیچو داغم، گوهر گنجینهٔ خویش

نمی باشد خماری مستیم راخرابم از می پارینهٔ خویش

حزین از هر دو عالم تافتم رویز دل کردم چو آب، آیینه خویش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و درون فردی می‌پردازد که با غم و دردهای خود دست و پنجه نرم می‌کند. او به یاد یارانی است که در گذشته داشته و حسرت‌هایی را در دل دارد. شخص در این poem بیان می‌کند که کنترل احساساتش در دستانی است که همچون کودک خودرای است و از روزهای هفته بی‌خبر است. همچنین به آزادی و شجاعت خود اشاره کرده و می‌گوید که اگرچه در زندگی‌اش با مشکلات زیادی روبرو شده، اما هنوز هدفی در دل دارد و به دنبال تحقق آرزوها و خواسته‌هایش است. او از تنهایی و ناامیدی ناشی از گذشته‌اش حرف می‌زند و به نوعی به عواقب عشق و زندگی‌اش می‌پردازد. در انتها، او خود را در میان دو جهان حسرت و غم می‌یابد و سعی دارد برای آرامش درونی، دل خود را همچون آب آیینه شفاف کند.