شمارهٔ ۵۵۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اغریز۷ بیت

ای عشق، خون دیده مرا در ایاغ ریزدر جیب جان سوخته، یک مشت داغ ریز

اززهد خشک مهر و وفاگل نمی کندخونش به خاک شوره زمین فراغ ریز

از غیب بشکفان لب لعلی به طالعمشوری درین بهار مرا در دماغ ریز

مشکین عذار من، به چمن طرّه برفشانبویی ازین بنفشه و سنبل به باغ ریز

هرگز به کویت آبله پایان نمی رسندخاری به راه پی سپران سراغ ریز

ای دل درین بهار، نثار ره جنوناشکی به رنگ لاله به دامان راغ ریز

شوری فتاده است حزین از نوای تومشتی ازین نمک به گریبان داغ ریز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و احساسات عمیق اشاره دارد. عاشق از درد و رنج خود می‌گوید و از آن می‌خواهد که عشقش را به دنیای اطراف بریزد. او به گفتن از زهد خشک و بی‌احساس اشاره می‌کند که نمی‌تواند احساس واقعی را بروز دهد. با توصیف زیبایی‌های باغ و بهار، نویسنده احساس شور و شوق عاطفی را منتقل می‌کند. او همچنین از دلتنگی و اشک‌هایش سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق و جنون او بی‌پایان است. در نهایت، این شعر ترکیبی از زیبایی و درد است که در زندگی عاشق جاری است.