شمارهٔ ۵۴۴

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: یناندر۷ بیت

داریم به کف زلفی، محشر به کمین اندردر هر شکن است آن را صد نافهٔ چین اندر

از سر چو قدم کردم در راه سرکویشدوزخ به یسار افتاد، جنت به یمین اندر

پیمانهٔ لعلش را کوثر ز سیه مستانمیخانه چشمش را، صد کعبه دین اندر

بتخانهٔ مویش را صد باخته دین بندهآتشگه رویش را صد شعله جبین اندر

ناخن مزن ای غیرت بر سینهٔ پرداغمحسرتکده ها دارم، هر گوشه دفین اندر

بلیس شود خیره، آدم چو رخ افروزدحیرتکده ها داری در یک کف طین اندر

آزاده روی سر کن بنیوش حزین از ماعیسی به فلک بر شد، قارون به زمین اندر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت صورت و موی معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری قوی و استعاره‌های غنی، حسرت و اشتیاق خود را به تصویر می‌کشد. وی از زلف‌های معشوق، آتش و میخانه سخن می‌گوید و حالتی از شیدایی و عشق را به نمایش می‌گذارد. او همچنین به تضادهایی مانند بهشت و جهنم اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات اوست. در پایان، شاعر از معشوق می‌خواهد که با زیبایی‌اش سر او را باطل کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند انسان را به حیرت و شگفتی بیندازد.