شمارهٔ ۵۲۲
از کارگاه نسبت، هرکس لباس پوشدشاهد پرند و دیبا، زاهد پلاس پوشد
اول عطا که بخشد دل را، متاع هوش استتشریف ارجمندی، طفل از حواس پوشد
بر قدّ پست قامت، کوتاه جامه زیباستاندام ناقصان را، دولت لباس پوشد
آخر ز سفله گردد، بدگوهری هویداگر آب زر، دو روزی عیب نحاس پوشد
ابلیس وقت خویش است، در اجتهاد باطلآن را که چشم حق بین رأی و قیاس پوشد
این حلّهٔ بلاغت، کامروز در بر ماستصد گز زیاده ماند، گر بوفراس پوشد
سازد حزین سخنور، مستور نقص خود راعیبی اگر زبان راست، شکر و سپاس، پوشد