شمارهٔ ۴۶۲
تا کی توان ز عمر، فریب سراب خورد؟باید نهاد لب به لب تیغ و آب خورد
پیمانهٔ نگاه تو از ما اثر نهشتاین طرفه مجلسی ست که ما را شراب خورد
کوته تر است از نگه نارسای مادور از تو بس که رشتهٔ جان پیج و تاب خورد
بر هر چه تافت نور محبّت صفا گرفتپاک است هر زمین نجس، کآفتاب خورد
عشق از ازل بلای دل و جان بود حزینآتش غریب نیست که خون کباب خورد