شمارهٔ ۴۳۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: وییکهاودارد۷ بیت

نگه، رنگین‌تر از گل می‌کند رویی که او داردز دل صد پرده نازک‌تر بود خویی که او دارد

سیه‌روز و دماغ‌آشفته و خاطرپریشانمچنین می‌پرورد بخت مرا مویی که او دارد

رم وحشی نگاه او به وحشت داده آراممغبارم را به شور آورده آهویی که او دارد

جبین کعبه و دیر است بر خاک نیاز اوچه محراب است یارب طاق ابرویی که او دارد

ندارد گر نظر بر ما، تغافل نیست کارافزانگه را می‌فریبد چشم جادویی که او دارد

نسیم پیرهن سر در گریبان دزدد از خجلتبه کنعان می‌فشاند آستین، بویی که او دارد

حزین آشفته‌حالم، آه از آن دامن‌فشانی‌هابه طوفان می‌دهد خاک مرا کویی که او دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و ویژگی‌های خاص کسی است که شاعر به او علاقه‌مند است. شاعر از رنگ و زیبایی چهره‌ی آن شخص می‌گوید و تأثیر عمیقی که بر او دارد. او اشاره می‌کند که هر چه در دلش دارد، تحت تأثیر این شخص قرار گرفته و حالش آشفته است. نگاه و رفتار آن فرد، آرامش و وحشت را به او می‌دهد و زیارت‌های معنوی مانند کعبه و محراب را به ابروهای او تشبیه می‌کند. شاعر همچنین به قدرت جادویی نگاه آن شخص اشاره می‌کند که او را فریب می‌دهد. در نهایت، شاعر از حال نرم و آشفته‌اش می‌نالد و تأثیر عمیق عشق را بر روح و روانش بیان می‌کند.