شمارهٔ ۳۴۱
دمی که از رخ ساقی خوی حجاب چکدمرا ز هر بن مو، موج پیچ و تاب چکد
به یاد آن لب میگون چو ناله پردازمبه جای اشک ز مژگان من شراب چکد
اگر ز جور تو نالم به چرخ سنگین دلسپهر خون شود از چشم آفتاب چکد
سپاه هوش جهان را دهد به موج فناکرشمه ای که از آن چشم نیم خواب چکد
به محفلی که زنی نشتری به ناله حزینبه جای نغمه شرار از رگ رباب چکد