شمارهٔ ۳۱۲
مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشدگلستان زیر بال مرغ فارغ بال می باشد
کتاب هفت ملت، مانده در طاق فراموشیمرا سی پارهٔ دل، بس که نیکو فال می باشد
سکندر گو نبیند، دولت غم دستگاهان راسر زانو مرا آیینهٔ اقبال می باشد
نسیمی کرده گویا، آشیان بلبلی ویرانبهار آشفته سامان، گل پریشان حال می باشد
به هر وادی که ریزد رنگ وحشت، کلک پرشورمرم آهوی صحراگرد، در دنبال می باشد
کند دریوزه، تا کامل نگردیده ست ماه نوعلاج تنگدستان جام مالامال می باشد
حزین ، آیینه را حرف شکایت نیست در خاطرزبان جرأت حیرت نصیبان لال می باشد