شمارهٔ ۲۷۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: ودیمعبث۵ بیت

هر چه بستیم و گشودیم عبثهر چه گفتیم و شنودیم عبث

راه مقصود به جایی نرسیدپای پر آبله سودیم عبث

غفلت از حادثهٔ دهر بلاستدر ره سیل غنودیم عبث

عرصهٔ هر دو جهان تنگ فضاستبال پرواز گشودیم عبث

عالمی چهره به ما گشته حزینعبث آیینه زدودیم، عبث

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیهوده بودن تلاش‌ها و گفت‌وگوها اشاره می‌کند. هر چه می‌بندیم و می‌گشاییم، هر چه می‌گوییم و می‌شنویم، به نتیجه‌ای نمی‌رسیم و تمامی این اعمال عبث به نظر می‌رسند. او به غفلت از حوادث زمان اشاره کرده و احساس می‌کند که در جهانی کوچک و تنگ مانده‌اند. همچنین، از تغییر حالت جهان به حالت غمناک صحبت می‌کند و می‌گوید که تلاش برای پاک کردن این غم نیز بی‌فایده است. شاعر از ناامیدی و عبث بودن تمامی تلاش‌ها سخن می‌گوید.