شمارهٔ ۲۵۶
برهمن مذهبان زنار بندانند از مویتمغان آتش پرستی می کنند از دیدن رویت
ز دیر و کعبه فارغ ساخت ما را طاعت عشقتسجود بندگی کردیم، در محراب ابرویت
نمی آساید از گلگشت جنّت خاطر عاشقبهشت نقد روزی باد ما را از سر کویت
به گلشن می خرامی با رخی از باده چون آتشبه این نازک مزاجان تا چه آرد گرمی خویت
دماغ آشفته ساز عقل سودایی حزینت راسمن زار بناگوش است و زلف یاسمین بویت