شمارهٔ ۱۵۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انبیندبهخواب۸ بیت

عاشق مهجور، وصل دلستان بیند به خوابدیدهٔ محتاج، گنج شایگان بیند به خواب

بعد این چشم من آن سرو روان بیند به خوابدیدهٔ عاشق مگر بخت جوان بیند به خواب

دل کجا و طرهٔ نازک نهالان از کجا؟مرغ بی بال و پر ما، آشیان بیند به خواب

مرگ عاشق گفتم او را مهربان سازد نشدقمری ما سرو او را سرگران بیند به خواب

دولت بیدار را در دیده ریزم خاک خشکگرجبینم سجدهٔ آن آستان بیند به خواب

مرگ هر کس در حقیقت نقش حال زندگی ستهر چه کس بیند به بیداری، همان بیند به خواب

صبح محشر سرگران برخیزد از خواب لحدگر شبی زاهد، خرابات مغان بیند به خواب

وصا ازکف رفته را دیگرکجا یابی حزین ؟در خزان بلبل بهار بی خزان بیند به خواب

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از احساس عشق و فراق سخن می‌گوید. او به معشوق خود اشاره می‌کند که در خواب به دیدنش می‌رسد و به زیبایی‌های او فکر می‌کند. شاعر با اشاره به دل شکسته و غم‌گینی‌اش، نشان می‌دهد که عشق و دوری از محبوبش چقدر دردناک است. او همچنین به مرگ و زندگی پرداخته و اعتقاد دارد که واقعیت‌های زندگی در خواب نیز منعکس می‌شود. در پایان، شاعر به درد فراق و یادآوری وصال گمشده‌ی خود و لحظات شادی در درختان بهار در برابر پاییز اشاره می‌کند. مجموعه این اشعار به عمق احساسات عاشقانه و تمایلات انسانی پرداخته و نشان‌دهنده‌ی تلاش برای درک و پذیرش واقعیت‌های زندگی و عشق است.