شمارهٔ ۱۴۹

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رکندشراب۵ بیت

سنگ و سفال میکده گوهر کند شرابرنگ شکسته را گل احمر کند شراب

جانم ز جام ساقی گلچهره مست بودزان پیشتر که لاله به ساغر کند شراب

صوفی پیاله گیر که دل از جهان گرفتتا آشنا به عالم دیگر کند شراب

آبی به تخم سوخته داغ می دهدصحرای سینه، دامن محشر کند شراب

دارد حزین مست ندانم چها به سرکامشب به کاسهٔ سر قیصر کند شراب؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد تأثیر شراب بر روح و جان انسان است. شاعر به توصیف جلوه‌های زیبای شراب می‌پردازد و می‌گوید که شراب می‌تواند دنیای رنگ‌ها و احساسات را تغییر دهد. او از لذت‌های ناشی از مصرف شراب و تأثیر آن بر دل و جان سخن می‌گوید، به طوری که می‌تواند روح را از دنیای مادی جدا کند و به دنیای معنوی نزدیک‌تر کند. همچنین، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که شراب حالاتی مستانه و ناگهانی بر روح مبتلا می‌کند و می‌تواند درد و رنج‌ها را تسکین دهد.