شمارهٔ ۱۰۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ونرا۷ بیت

اگر بیند ز قدّت مصرع برجسته مضمون راچمن پیرا، کند از باغ بیرون سرو موزون را

نمکدانی بود چون داغ من چشم غزالانشبه شور آورد تا صحرانورد ناله، هامون را

از آن، گل سینه چاک انداخت خود را در گریبانشکه سازد پرده پوش عیب خود آن جامه گلگون را

به صحرا هم بود، در شهر بند جلوهٔ لیلیسواد چشم آهو، تازه سازد داغ مجنون را

در آغوشی سهی سرو است، خاکسترنشین قمریبدل کردن نباشد جامه هرگز، بخت وارون را

سرشک از دیده ام پیوسته، سیل گریه می شویدبه خون ناشسته هرگز هیچکس جز اشک من، خون را

حزین از لب اگر بردارد آهت مهر خاموشیبه آسانی توان از پیش دل برداشت گردون را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت عشق و دلدادگی اشاره می‌کند. او با بیان تصاویری از طبیعت، همچون چمن و سرو، احساسات عمیق خود را نسبت به محبوب و غم و اندوه ناشی از دوری از او بیان می‌کند. در ادامه، شاعر به خاطرات و دلتنگی‌های خود می‌پردازد و اشک و گریه را نمادی از درد و رنجی می‌داند که تنها او از آن آگاه است. همچنین، او بیان می‌کند که حتی اگر لب به سخن نگشاید، احساسات او به راحتی نمی‌تواند از دلش رها شود. به طور کلی، شعر تصویرگر عمق احساست عاشقانه و غم و اندوه ناشی از جدایی است.