شمارهٔ ۲
یا بدیع الجمال قد اهویکقلبی المبتلی تحیر فیک
بلغ الدمع و اصلاً لراهیوم سوء هجرت من وادیک
لو ملکت الملاک ماء رضیٰبعد ما قد قدرت رق ملیک
قد حکاه الوشاهٔ من نصبیفأتانی و فال ما یبکیک
قلت داء البعاد یا سکنیقال وصلی رجوت أن یشفیک
و دنی من وسادتی و رویٰلی حدیثاً بلحظه الفتیک
قال ما تبغنی فقلتُ لهیا مسیحی مدامهٔ من فیک
فسقانی و قال لست تریٰمیته بعدها لعمر أبیک
سُرّ قلب الحزین من رشأٍفبقی فارغاً عن التفکیک