شمارهٔ ۸
شکرلله که جهان را ز قدومزیب نو داد محمد کاظم
روشن از مقدم خود گیتی راساخت چون زاد محمد کاظم
از رخ خود همهٔ یاران راکرد دلشاد محمد کاظم
طعنها از قد چون سرو روانزد به شمشاد محمد کاظم
خلق و خویش همه چون آمد خوببد مبیناد محمد کاظم
هاتف از شوق چو در باغ جهانگان بنهاد محمد کاظم
بهر تاریخ رقم زد: به جهانجاودان باد محمد کاظم