شمارهٔ ۳۴
سپهر فضل و هنر آفتاب عز و شرفسحاب جود و کرم میرزا شریف احمد
طراز مسند اجلال بد در این محفلدریغ و درد که برچیدش آسمان مسند
زدند کوس رحیلش وزین سرای سپنجبه شوق گلشن فردوس خیمه بیرون زد
روان شد و به دل جان رسید یاران راز ماتمش الم بیکران غم بیحد
ز رنج و محنت دنیا برست و شد به جنانقرین عشرت جاوید و دولت سرمد
غرض چو رفت ازین بزم و شد به دارالخلدز فیض فضل ازل همدم نعیم ابد
نوشت خامه به تاریخ او که از این بزمنهاد پا به جهان میرزا شریف احمد