شمارهٔ ۱۰ - تاریخ مرمت گلدستهٔ قم
سپهر مجد و خورشید سماحت اختر عزتنظام عالم و دستور گیتی آصف دوران
جناب صاحب اعظم خدیو افخم اکرمربیع گلشن عالم بهار عالم امکان
جهانگیر و جهانبخش و جهاندار و جهان داورکه گردونش نپیچد گردن از حکم و سر از فرمان
جوانمرد و جوانبخت و جوان طبع و جوان دولتکه در ایام او نو شد جهان و تازه شد کیهان
به دست و کلک او نازند ملک و دین بود آریقوام دین و ملت این نظام ملک و دولت آن
گرش خلق جهان جان جهان گویند میشایدکه آمد عالم فرسوده را بر تن ز عدلش جان
کهن گلدستهٔ قم را که ویران بود بنیادشمجدد شد به حکم او اساس و تازه شد بنیان
تعالی الله زهی گلدستهٔ زیبا که پنداریبه هم بر بسته از گل دستهٔ دهقان این بستان
بود مقری بر اوجش با سروش چرخ هم نغمهمؤذن بر فرازش با خروش عرش همدستان
به گلبانگ بلند آوازهٔ انصاف و جود اوبه شرق و غرب ازین گلدسته خواهد رفت جاویدان
غرض چون نو شد این گلدستهٔ زیبا و رفت از ویسوی عرش برین بانگ مذنهای خوش الحان
دبیر خامهٔ هاتف پی تاریخ اتمامشرقم زد: شد ز حکم آصف این گلدسته آبادان