غزل شمارهٔ ۵۳ وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: گهش۲ بیت سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهشنیست جز دیدهٔ صاحبنظران جلوه گهش آه از آن شوخ که سرگشته به صحرا داردوحشیان را نگه آن آهوی وحشی نگهش