شمارهٔ ۱۱ - در مدح حسین حسن گوید

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۴۶ بیت

ماهش از شب نقاب می بنددابر بر آفتاب می بندد

هم گنه پیش توبه می آردهم خطا بر ثواب می بندد

خوبی بی وفا و بد عهدشرخت سبزه بر آب می بندد

رخ و عارض مگر که پندارینقش گل ماهتاب می بندد

چشم بندی ببین که خوش خفتهچشم جادوش خواب می بندد

جان ز دستان نمی ستاند بازچون به بوسه جناب می بندد

خط او همچو خامه صاحبشبه در درناب می بندد

آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین و حسن

یارم از دل سرای نپسندددیده را تکیه جای نپسندد

نقش خود را که آینه طلب استجام گیتی نمای نپسندد

گوشمالم دهد چو بربط لیکگر بنالم چو نای نپسندد

بنده آزارد و نیندیشدکین چنینها خدای نپسندد

دل ازو غم پسند شد دل کیستکه زطاوس پای نپسندد

آنچنان روی خوب و سیرت زشتصدر فرخنده رای نپسندد

آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن

آنکه سیمرغ در جهان آردبه مثل روی اگر بدان آرد

گر بخواهد زآنچه پیش من استو هم جاسوس او نشان آرد

زرو گوهر برای بخشش اوکمر کوه در میان آرد

جان چگوید ثنای سیمبرشدل چو شمشیر برزبان آرد

تیر او چون کند نوید رویفتح درخانه کمان آرد

زان کمند هلال خم نگردخم دیگر در آسمان آرد

مهر او ورز زانکه کینه اوهر کرا دی دمد به جان آرد

آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین و حسن

ای ز لشکر کشی چو ماه شدهعزم تو رهبر سپاه شده

پیش تخت سکندر آیینتسد یاجوج شاهراه شده

از سپیده دم سعادت توروز خصمان چو شب سیاه شده

آب شمشیر آتش افروزتخوش خوش آتش ظفر گیاه شده

دولت خواجه را که باد جوانبخت برنای تو پناه شده

باز گشته ز تاختن منصوربس نکو نام پیش شاه شده

داد و دولت چو پرده داد آوازوان صلاصیت بارگاه شده

آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن

ای که از رأی عالمی داریوی که چون بخت محرمی داری

ملک در زیر مهر مهر تو شدکه ز اقبال خاتمی داری

در غمت باد اگر دلی دارمبر دلم باد اگر غمی داری

سخن من مگوی با گردونکه بر آن آینه دمی داری

به خدا ار ز بیم عین کمالدل خود را چو درهمی داری

دفع چشم بدان تمام است اینکه حسن را نکو همی داری

چو به میدان روی فلک گویدکای زمانه چه رستمی داری

آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن

پیش تو زهره درکشاکش بادقبضه مشتری کمان کش باد

آفتاب شراب مجلس توبر کف ساقیان مهوش باد

مردم دیده مسافر منزیر پایت مقیم مفرش باد

آفتابا ز لفظ رنگینتپرده گوش دل منقش باد

گر به تیغت عدو نشد قرباننوک تیر ترا چو ترکش باد

آتش خاطرت چو آب آمدآب شمشیر تو چو آتش باد

روز تیغ از کفت مبارک شدشب کلک از کف تو هم خوش باد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و ویژگی‌های عشق و محبوبیت پرداخته و با استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات مختلف، احساسات عمیق عاشقانه را بیان می‌کند. شاعر مسائلی چون غم، انتظار و آرزوهای دل را به تصویر می‌کشد و با اشاره به نمادهایی نظیر آفتاب، گل، و سیمرغ به جستجوی کمال و زیبایی در عشق می‌پردازد. او همچنین به تضاد بین خوبی‌های ظاهری و زشتی‌های باطنی اشاره دارد و در نهایت به ضرورت عشق و همراهی در زندگی اشاره می‌کند. عشق برای او مانند آبی از تیغ پیروزی است که خاصیت‌ها و نعمت‌های عشق را به تصویر می‌کشد.