شمارهٔ ۵۰
ای ز بوس تو نقل من بسیاروزکنار تو کار من چو نگار
در کنارم نشین و بوسه بدهکه ز تو قانعم به بوس و کنار
از خط دوستی مشو بیرونطوف کن گرد خویش دایره وار
جان نوازی به لعل شکرریزدلربائی به زلف عنبر بار
از رهت گر روی چو باد آیدبرتوان چید عنبر بسیار
دست من برسر است و بر سر مندامنی می کشی نه بر هنجار
گوش من بر در است و دست جفاتحلقه وارم نشانده بر در زار
یارب آن بخت باشدم که شبیدامن تو به دستم افتد خوار
یا بود دولتم که آن خم زلفحلقه گوش من شود یکبار
تا من آوازه در جهان فکنماز سر عشرتی سنائی وار
زین سپس دست ما و دامن دوستپس ازین گوش ما و حلقه یار