شمارهٔ ۱۲۴
چهره بر افروخت دلارام بازتا برد از اهل دل آرام باز
عشق درخشید و جهانگیر شدعقل در افتاد به سرسام باز
معنی جم آیت جامیم بازجام دل ماست بده جام باز
دانه فشان تاک گل تک نشینتا رهی از ذلت ایام باز
روز وصال است غنیمت شمرتا نکشد کار به پیغام باز
نفس دعا پیشه خود رام کنتا شودت خنک فلک رام باز
قوت بازوی تو انصاف نیستچند دوی از پی انعام باز
بیضه مرغ همه عصفور شدباز بود بیضه اسلام باز
دام ز راه همه برداشتنددانه میفشان و منه دام باز
«حاجب » ما قبله اهل دعاستحاجب ما باش و بجو نام باز