شمارهٔ ۱ - هوالعزیز
ای تو مسما و هر دو گیتی اسمابادا اسما همه فدای مسما
نعت تو از ما تنزه است و تقدسمدح تو از خود تبارک است و تعالی
ذره چه داند حدیث طلعت خورشیدپشه چه داند رموز خلقت عنقا
پرتوی از نور دانش و کنش تودر دل دانا فتاد و دست توانا
روح ز بالا بخلقت آمد تا شیبباز بامرت رود ز شیب ببالا
در همه باطن توئی و از همه ظاهردر همه پنهان توئی و از همه پیدا
از تو هویدا شده وجود دو گیتیهم ز دو گیتی وجود تو است هویدا
قطره نیارد صفت ز دریا، لیکنبر قدر خود کند حکایت دریا
ذره نیارد صفت ز خورشا، لیکنبر مثل خود کند روایت خورشا
روزنه از ماه می نگوید لیکنبر حسب خود بود دهانش گویا
نزد همه حاضری و از همه غائببر ز همه جا توئی و در بهمه جا