شمارهٔ ۳۷

۹ بیت

خوبی بخوش اندامی و سیمین ذقنی نیستحسن آیت روح است بنازک بدنی نیست

این حسن قبولی است خدا داده بخوباناز موهبت غیب که جانی است، تنی نیست

این واعظ اگر چند سخن سنج و سخنگو استچون پیر خرابات بشیرین سخنی نیست

این دیر مغان است و همه مست و خرابندایشیخ برو محفل مائی و منی نیست

چون پسته خندان تو با لعل سخندانگر طوطی هند است بشکر شکنی نیست

عشق است و غریب است و خوش افتد بغریبانکین پیشه جز آوارگی و بی وطنی نیست

دنیا طلبی علم غراب است وی آموختاین پیشه بقابیل که جز گور کنی نیست

معشوقه دنیا ز شه دین سه طلاق استزآنروی که یاقوت لبش بوالحسنی نیست

هر انجمن از شمع رخش روشن وعشاقگویند که شمع رخ او انجمنی نیست