شمارهٔ ۲۱۲

۱۳ بیت

رفت از عمرم ای پسر چل سالنیمه ای خواب و نیمه ای بخیال

از صبا و شباب بگذشتمتا رسیدم کنون بسن کمال

آفتابم به نیمه روز رسیدکه بود نیمه روز وقت زوال

رنج بردم بگرد کردن علمنز پی گنج و گرد کردن مال

شکرلله که داد بی منتحق بقدر کفاف مال و منال

نکشیدم بهیچ روی ز خلقمنت احتیاج و ذل سئوال

در پی گرد کردن روزیسعی کردم و لیک با اجمال

دانم از عمر چند سال برفتمی ندانم که چند ماندم سال

چون جوانی بشد رسد پیریهمچنان کز پی رضاع، فصال

چونکه پیری رسد رود تن راچستی و در رسد کلال و ملال

شد مرا وقت کوشش و بالشوقت تواست ای پسر بکوش و ببال

هر چه خواهی ز هیچکس بمخواهجز خداوند قادر متعال

که مرا داد رایگان همه چیزعزت و جاه و دانش و اقبال