شمارهٔ ۵۳ - مکن از خواب بیدارم
به خواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارمکه من دور از درش امشب ز عمر خویش بیزارم
خلاف‌ست اینکه می‌گویند باشد آرزو در دلمرا در دل بود بد خوی و چندین آرزو دارم
نه آخر عاشقان باری ز خوبان رحمتی بینند؟تو هم رحمی بکن با من که در عشقت گرفتارم
به روز وعده از هرجا که آوازی ز در آیدز شادی بر‌جهم از جا که باز آمد ز در یارم
به یاد مجلس عیش تو، برگ عشرتم این بسکه افتد لخت‌لختی خونِ دل از چشم خونبارم
چه حال‌ست این که هرگه وعده وصلش رسد محییهمان‌دم مانعی پیش آید از بخت نگونسار‌م