گنج

شمارهٔ ۴۶

تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسیگر به گل‌چیدن رود، داغ جنون آرد کسی
فطرت پستم نمی‌سازد به اقبال بلندمن خریدارم اگر بخت زبون آرد کسی
طالع فیروز در کارست، نه تدبیر و زوربهر وصلت چند قوت بر فسون آرد کسی؟