شمارهٔ ۲۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یشنبود۳ بیت

پیش از اینش نظری با من درویش نبوداین زمان هست نگاهی که ازین پیش نبود

عمرها بار گل و لاله گشودم چو صباهیچ جز داغ درون و جگر ریش نبود

داغ مرهم طلب از چشم بتانم انداختورنه هیچ از پی من چشم بداندیش نبود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از تغییراتی در زندگی خود سخن می‌گوید. او به این واقعیت اشاره می‌کند که پیش از این، هیچ نگاهی به او وجود نداشت، اما حالا نگاهی متفاوت و خاص به او شده است. او تشبیه می‌کند که عمرش را با زیبایی‌هایی مانند گل و لاله سپری کرده، اما در نهایت فقط داغ و درد درونش باقی مانده است. شاعر همچنین از این که محبوبانش فقط داغ مرهمی بر دردش هستند، سخن می‌گوید و به عدم توجه کسانی که برایش مهم هستند، اشاره می‌کند. بنابراین، احساس تنهایی و دل‌تنگی او در این ابیات مشهود است.