شمارهٔ ۱۰ - اوصاف باغ نشاط
دلت را گر هوای انبساط استنشاط عمر در باغ نشاط است
به پهلویش زمردفام کوهیچه کوهی، بلکه خضر باشکوهی
پرست این کوه را از سبزه دامانبه کوه آمد مگر خضر از بیابان؟
به پاکی دامنش چون دامن گلنسیمش خوشهچین خرمن گل
ازان نرگس نظر دوزد بر این خاککه چشم پاک خواهد، دامن پاک
به موزونی، چنار از نارون بهخزانش از بهار صد چمن به
چمن را گرچه هست از گل سپاهیندارد همچو خیری، خیرخواهی
نباشد گر نگار اینجا، چه پرواست؟نگارستانی از هر برگ، پیداست
نمییابد به قدر رنگ گل، نامزبانم غنچه شد زین شرم، در کام
ز بس گفتم سخن زین سبز گلشنزبان شد در دهانم برگ سوسن