شمارهٔ ۴۴۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارودکسی۷ بیت

تا چند از پی دل شیدا رود کسیدنبال او نکوست که تنها رود کسی

مرهم‌طلب مباش چو داغی نسوختیدست تهی چگونه به سودا رود کسی؟

کس بی‌طلب نرفته، اگر دیر، اگر حرمخواری کشد، نخوانده به هرجا رود کسی

گیرایی کمند تو، می‌آردش به زیربر بام چرخ اگر چو مسیحا رود کسی

بگشا ز رخ نقاب، که زاهد نگویماز ره چرا به زلف چلیپا رود کسی

ای چشم ناشکیب، دمی پاس گریه دارتا کی ز بحر، روی به صحرا رود کسی؟

شاید، به راه کعبه ز شوق قدم‌زدنچون خار اگر در آبله پا رود کسی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و تمایل دل شیدا برای دنبال کردن معشوق می‌پردازد. شاعر سوالاتی را مطرح می‌کند که چه کسی می‌تواند بی‌دلیل و از روی دل به سوی محبوب برود، و اینکه کسی که هنوز درد عشق را احساس نکرده، چگونه می‌تواند انتظار برآورده شدن آرزوهایش را داشته باشد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که بدون طلب و شوق واقعی، کسی موفق نمی‌شود و باید به حقیقت عشق و آرزوهای درونی توجه کند. در پایان، شاعر به تصویرسازی زیبایی از عشق و دلتنگی می‌پردازد و از معشوق می‌خواهد که رازهای دل را آشکار کند.