شمارهٔ ۲۲۱

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اربرخیزد۷ بیت

به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزدنشان عافیت از روزگار برخیزد

ز شوق تیر نگنجند آهوان در پوستبه عزم صید چو آن شهسوار برخیزد

اگر به مرده صد ساله بگذری ز لحدز شوق روی تو بی‌اختیار برخیزد

به سوی من چو گذر کرده‌ای دمی بنشینکه حسرت از دل امیدوار برخیزد

غم فراق تو چون تیغ بر میان بنددز زندگانی خضر اعتبار برخیزد

ز ابر دیده ازان سیل اشک می‌بارمکه غیر ازان سر کو، چون غبار برخیزد

به داغ عشق تو قدسی چو جان دهد، ز گلشبه جای سبزه، دل داغدار برخیزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق عشق و فراق است. شاعر به وصف زیبایی‌ها و عشق معشوق می‌پردازد و از شدت شوق و yearning برای دیدن او صحبت می‌کند. او به قدرت عشق اشاره می‌کند که حتی می‌تواند زندگی را تغییر دهد و دلی ناامید را امیدوار کند. همچنین، شاعر از غم فراق و اشک‌هایی که به خاطر دوری از محبوبش می‌ریزد، سخن می‌گوید و وضعیت روحی خود را با تصاویری زیبا و نمادین به تصویر می‌کشد. به طور کلی، شعر تأکید بر زیبایی عشق و تأثیر عمیق آن بر روح و زندگی آدمی دارد.